De Diepe Hel


Het woord hel in veldnamen duidt op laaggelegen (en bijgevolg vaak nat, moerassig) terrein, net als hol. Hel in de betekenis ‘laagte’ kennen we niet meer, wel hel als antoniem van hemel en, overdrachtelijk, in de betekenis ‘ellendige plaats of toestand’. Het is verleidelijk om in oude namen die courante betekenis te lezen.

In het winternummer van Puur Natuur (het ledenblad van Natuurmonumenten) staat een interessant artikel over het ‘woeste land’ van de Sallandse Heuvelrug, een heiderijk stuwwalcomplex annex nationaal park in Overijssel dat met name bekendheid geniet als refugium van het korhoen. De auteur loopt er de Woeste Wandelroute: “Dan dalen we af in de Diepe Hel, een erosiedal waar het vroeger hels heet kon worden. Het was geen pretje als je hier met een handkar in het mulle zand bleef steken”.

Hel in de veldnaam Diepe Hel zal niet verwijzen naar de helse condities ter plaatse, maar de betekenis ‘laagte, dal’ hebben. Die betekenis past goed bij diep; diep als in door een diep dal gaan, letterlijk.




Referenties
M. Schönfeld, Veldnamen in Nederland, 2e druk 1950 (ongewijzigde herdruk 1980), p. 46, 162 (noot 56).
Wilco Meijers, ‘Woest land’, in Puur Natuur, winter 2016, p. 20.



» De plaatsnaam Briltil.
» De naam Schiphol.
» De etymologie van korhoen.
» index


Geplaatst op 2 januari 2017, gewijzigd op 2 februari 2017.

© de 5e Verdieping 2017